دو تا پاییز گذشته

زیر بارون با تن خیس

تویه تنهایی میمیرم

شونه های هیچ کسی نیست

حالا تا بارون میگیره

حس برگا رو میدونم

دیگه چتر رو دوست ندارم

زیر بارون نمیمونم

آنیتا نجفی